Rozmawiałam z 'minimalistami', by dowiedzieć się, czemu rozdają swoją własność

Rozmawiałam z Adamem, który twierdzi, że wszystko, co posiada, z łatwością zmieści się do sławnego białego regału z Ikei. Adam posiada dwie pary dżinsów i T-shirty jedynie w trzech kolorach. Jest tak zmartwiony przez etyczny i środowiskowy wpływ swoich decyzji zakupowych, że swego czasu spędził dwa miesiące na poszukiwaniach właściwej pary jeansów do nabycia.

Kiedy wreszcie przyszła pora na ich zakup, nie zdecydował się na nie ze względu na to, że do spodni przyszyto mały kawałek skóry. Adam jest "minimalistą", jednym z rosnącej liczby osób wiodących obecnie ten styl życia. Minimaliści dobrowolnie redukują liczbę posiadanych rzeczy do niezbędnego minimum. Ten ruch wpisuje się w popularna dewizę "less is more", zgodnie z którą zmniejsza się liczbę posiadanych rzeczy, by powstałe w ten sposób miejsce móc zapełnić ważnymi niematerialnymi rzeczami, jak codzienne doświadczenia czy dobre samopoczucie.

Sam Termin - minimalizm - wyłonił się w roku 2008, w wyniku krachu finansowego i w ostatniej dekadzie zyskał popularność w Stanach Zjednoczonych, Japonii i Europie. Pojawili się także przedstawiciele tego ruchu, tj. Amerykanie Joshua Fields Millburn i Ryan Nicodemus, którzy nagrali dwa filmy pełnometrażowe filmy dotykające tematu minimalizmu. Filmy można znaleźć na Netfliksie, a sami ich twórcy na swojej stronie twierdzą, że pomagają "ponad 20 milionów ludzi wieźć znaczące życie bez materialności".

Zaintrygowana przez rosnąca popularność minimalizmu, zaczęłam prowadzić własny research książek, treści internetowych i podcastów na ten temat. Jako członkini społeczności akademickiej zainteresowana modą i zrównoważonej konsumpcji. Chciałam także poznać główne powody i wartości kierujące minimalistami, i w jaki sposób wpisują się w codzienne życie ludzi będących częścią tego ruchu.  Aby dowiedzieć się więcej, przeprowadziłam wywiady z 15 ludźmi z całej Wielkiej Brytanii, którzy nazywają się minimalistami. Niektórzy z nich mieszkają w domach, posiadając stosunkowo mało przedmiotów, a inni mogą zmieścić wszystko, co posiadają w zaledwie kilku pudłach.

Dlaczego minimalizm?

Ludzie, z którymi prowadziłam rozmowy, tłumaczyli, że są minimalistami głównie ze względu na osobiste korzyści, m. in. możliwość łatwego podróżowania czy przeprowadzania się, więcej czasu (nie musząc już spędzać czasu na zakupach, czyszczeniu czy naprawiania posiadanych przedmiotów) i poczucie szczęścia (ponieważ mniej się stresują z powodu zagracenia, mając też większą kontrolę nad finansami, bo nie wydają na zakupy).

Wielu minimalistów martwi odgracanie i problem gospodarowania odpadów na wysypiskach, jednak wcale nie chodzi o samo wyrzucanie odpadów. W zamian za to, minimaliści mają tendencję do odsprzedawania przedmiotów o wyższej wartości, a pozostałe oddają sklepom charytatywnym, które uznają za udogodnienie; podoba im się pomysł, że kupujący może odnaleźć własną wartość w danym przedmiocie.

Wielu minimalistów bardzo nie lubi zakupów, kultury konsumpcjonizmu i materializmu. Niektórzy twierdzą, że zwyczajnie nie chcą podążać za nowymi trendami, i w minimalizmie widzą sposób na uniknięcie tego poczucia presji, że muszą to robić. Niektórzy także są zmotywowani przez rzadsze robienie zakupów, by żyć w sposób bardziej zrównoważony.

Wszyscy moi rozmówcy zredukowali swój dobytek poprzez próby kupowania mniej i naprawiania tego, co już posiadają. Kiedy już to robią, ich decyzje są bardzo przemyślane - ostrożnie zastanawiają się, czy rzeczywiście potrzebują danej rzeczy, unikają zakupów pod wpływem impulsu, wykonują gruntowny research (jak Adam i jego dżinsy) i starają się kupować mniej poprzez przedkładanie jakości ponad ilość.

Zrównoważony (nie)konsumpcyjny styl życia?

Część minimalistów jest bardzo zmotywowana problemem zrównoważonego rozwoju i stara się kupować jedynie rzeczy z drugiej ręki lub produkty wykonane w sposób zrównoważony czy etyczny. Inni widzieli brak kupowania jako produkt uboczny swojego minimalistycznego stylu życia, a nie jako główną motywację. Jeszcze inni wcale nie przejmują się zrównoważonym rozwojem.

Jednakże, minimalizm z założenia wpływa na zrównoważony rozwój, nawet jeśli nie zawsze jest głównym jego czynnikiem, a praktyki takie jak znaczna redukcja i ostrożne rozważanie konsumpcji czy ostrożne wybieranie rzeczy do wyrzucenia tak, by uniknąć zapełniania wysypisk śmieci są znacznie korzystniejsze dla środowiska od kultury domyślnego pozbywania się.

Niezaleznie jednak od motywacji, każdy z moich rozmówców przyznał, że minimalistyczny styl życia czyni go szczęśliwszym, co być może tłumaczy rosnącą popularność tego ruchu i jednocześnie pokazuje jego potencjalną ważność. Poprzez oferowanie ludziom osobistych korzyści czy przyjemności, minimalistyczny styl życia może zachęcić więcej osób do przyjęcia bardziej zrównoważonego, skupionego na nie gromadzeniu stylu życia - nawet, jeśli to nie jest główną intencją tej zmiany.

Tłumaczył Daniel Łęgowski

Autor: 
Tłumaczył Daniel Łęgowski

Dodaj komentarz

CAPTCHA
Przepisz kod z obrazka.
7 + 3 =
Rozwiąż proszę powyższe zadanie matematyczne i wprowadź wynik.